رمضان 1430 و دلتنگی های ما و ناصر
کسی را نمی یابم تا برایش از غمها و دردهایم بگویم و دلتنگی هایم را تا سحر برایش زمزمه کنم...
اللهم ادخل علی اهل القبور السرور
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عحل فرحهم
پروردگارا، بهترینِ مونس ام، برای ساکنان قبر ها شادی و سرور آور...
کسی را نمی یابم تا سر بر شانه هایش سر سفره ی افطار بگذارم و لحظه ای هرچند کوتاه از دنیای خاکی با صدای آسمانی اش به اوج پرواز کنم...
بیایید دلهایمان را از کینه و کدورت پاک کنیم مگر نه که ناصر همیشه به دوستی و مرام و معرفت شهره بود؟
بیایید دری به پاکی دل و مغفرت گناهان با مهربانی و گذشت و صداقت باز کنیم و برکت این ماه را به هم هدیه دهیم که روزه نه فقط نخوردن و نیاشامیدن است...
در آخر بیایید این سومین بهار قران بدون ناصر، عاشق شویم، عاشق او، عاشقی چون او، عاشقی که گرد شمع جانان پروانه وار سوخت و از روشناییش دلهای همه ی ما را پر نور و گرم و نزدیک کرد.
به امید آن روز ...
** دوست عزیز استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد **
